w moim nieszczęściu!
o ile moją sytuację można nazwać nieszczęściem. no, ale rozwód to raczej małe tornado a ono zwykle przynosi spustoszenie. 
o to szczęście uświadomiła mi jedna z Broszek (w komentarzu do poprzedniego wpisu)! 
skończyłam więc już sceny w huśtawką emocji, łzami, dylematami i rozważaniem dania kolejnej szansy! szansy juz nie ma  - przynajmniej dla nas! ale jest dla mnie!
i teraz, jestem szczęśliwa, bo podjęcie decyzji już za mną. ba, za mną jest nawet już upewnienie się, że jest ona dobra. bo jest bardzo dobra.
i przyniesie mi coś nowego, mój nowy świat, wykreowany przeze mnie i dla mnie.
i nie jestem tu egoistką: chętnie tym moim  światem będę się dzieliła. ale przy tym nie będę już uzależniona. a to najważniejsze!